دانشگاه اصفهاناقتصاد شهری2588-48672220171222Determining the Housing Affordability of Households Using Extended Linear Expenditure system
(case study: Iran urban areas in 1393)تعیین قدرت خرید مسکن خانوارهای شهری با استفاده از سیستم مخارج خطی بسطیافته (ELES) (نمونهپژوهی: مناطق شهری ایران در سال 1393)1162250610.22108/ue.2017.79483.0FAجعفرقادریاستادیار، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانJournal Article20160820Abstract:To assess support housing policies, there is a need to determine the purchasing power of households. The housing affordability of each household is not only a function of household income, but is inversely related to household spending. In this paper, by using the extended linear expenditure system (ELES) and data revenue and expenditure of 18885 Iranian urban households in 2014, the average cost of a typical household has been set. By using the average cost of a typical household, the average income of households in each income decile, the average price per square meter of residential units and economic policies related to bank loans in the housing sector, the housing affordability in different income deciles is measured. <br /> Research findings show that in seven low-income deciles, the average minimum consumption expenditure is more than the average income. To cover the minimum expenses, these deciles have income deficit. In other words, these deciles have no surplus income to pay monthly installments for the purchase of housing. Surplus earnings of upper 3 deciles of income is not very noticeable and represents the country's low per capita income. This static research, shows how the reduce in the loan interest rate or increase the repayment period or reduce housing prices, the housing affordability of households increases and for households, the possibility of buying more area of housing provided.برای ارزیابی سیاستهای حمایتی از مسکن، باید قدرت خرید خانوارها تعیین شود. قدرت مالی خرید مسکن هر خانوار تابعی از درآمد خانوار نیست؛ بلکه با مخارج خانوار رابطه معکوس دارد. در این مقاله با استفاده از سیستم مخارخ خطی بسطیافته (ELES) و دادههای درآمد و هزﻳﻨﮥ تعداد 18هزار و 885 خانوار نمونه شهری ایران در سال 1393، متوسط مخارج یک خانوار نمونه تعیین شده است. با استفاده از مخارج متوسط یک خانوار نمونه، درآمد متوسط هر خانوار نمونه در هر دهک درآمدی، قیمت متوسط هر متر مربع واحد مسکونی و سیاستهای مختلف اقتصادی مرتبط با وامهای بانکی در بخش مسکن، قدرت مالی خرید مسکن در دهکهای مختلف درآمدی اندازهگیری شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد در هفت دهک پایین درآمدی، متوسط حداقل مخارج مصرفی بیشتر از متوسط درآمد است. این دهکها برای پوشش حداقل مخارج، کسری درآمد دارند. به عبارت دیگر، برای پرداخت اقساط ماهیاﻧﮥ خرید مسکن، درآمد مازاد ندارند. مازاد درآمد سه دهک اول درآمد نیز چندان درخور توجه نیست و نشاندهندﮤ کمبودن درآمد سرانه کشور است. این پژوهش ایستا نشان داده است افزایش در دورﮤ بازپرداخت یا کاهش نرخ سود تسهیلات یا کاهش قیمت مسکن، چگونه قدرت مالی خانوارها را افزایش میدهد و برای خانوارها امکان خرید مساحت بیشتری از مسکن فراهم میشود.https://ue.ui.ac.ir/article_22506_8b0a3763898178136acdea58a7047db8.pdfدانشگاه اصفهاناقتصاد شهری2588-48672220180703Spatial Analysis of Urban Poverty in Neighborhood Levels (case study: Mashhad city)تحلیل فضایی فقر شهری در سطح محلهها (نمونهپژوهی: شهر مشهد)17362272410.22108/ue.2018.108525.1049FAحسینفرهادی خواهدانشجوی دکترا، گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایرانحسینحاتمی نژاددانشیار، گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران.عارفشاهیکارشناسیارشد، گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران.سعیدظفریدانشجوی دکترا، گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20171212Generally, in developing countries urban growth overtakes the governments and municipalities’ capacity to provide appropriate infrastructure and services for their population. This has caused problems such as urban poverty to be intestified, especially in large cities of such countries. Ofcourse, providing any solution for organizing and reducing urban poverty is subject to determining the levels of urban poverty and its distribution pattern. So, this study is trying to provide a spatial analysis of urban poverty for the neighborhoods of Mashhad. In this research, urban poverty has been investigated in the form of three social, economic and physical dimensions by 30 indicators and using the statistical blocks of the 2011 census. The weighting of the research indices was done using the AHP method. ARC GIS 10.3 has been used to display and analyze the urban poverty in the neighborhoods. The research results show that the distribution pattern of poor neighborhoods in Mashhad follows a cluster pattern. The distribution of urban poverty clusters shows that the largest cluster is concentrated in the eastern part of Mashhad, although there is a small cluster of poverty in the northern part of the city. On the other hand, urban poverty clusters have focused in marginal neighborhoods in Mashhad, which indicates the need for more attention to these neighborhoods.بهطور معمول در کشورهای درحالتوسعه، رشد شهری از ظرفیت دولتها و شهرداریها برای اراﺋﮥ خدمات و زیرساختهای مناسب برای جمعیت، بیشتر است. این مقوله باعث تشدید فقر شهری در شهرها و بهویژه شهرهای بزرگ این کشورها خواهد شد. در این میان، تعیین پهنههای فقر شهری در سطح شهرها و نیز الگوهای توزیع فقر شهری پیششرط اراﺋﮥ راهحل برای ساماندهی و کاهش فقر شهری است. هدف از این پژوهش نیز بررسی و تحلیل فضایی فقر شهری در سطح محلههای شهر مشهد است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش جزء پژوهشهای توصیفیتحلیلی است. در این پژوهش، فقر شهری در قالب سه بُعد اجتماعی و اقتصادی و کالبدی در قالب سی شاخص، با استفاده از بلوکهای آماری سرشماری 1390، بررسی شده است. وزندهی شاخصهای پژوهش با استفاده از روش AHP انجام شده است. برای نمایش و تحلیل فضایی فقر شهری در سطح محلهها نیز از نرمافزار ARC GIS 10.3 استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان میدهد الگوی توزیع محلات فقیرنشین در شهر مشهد از الگوی خوشهای تبعیت میکند. توزیع خوشههای فقر شهری نشان میدهد بزرگترین خوﺷﮥ فقر شهری در بخش شرقی شهر مشهد تمرکز یافته است؛ هرچند یک خوﺷﮥ کوچک فقر نیز در قسمت شمالی شهر وجود دارد. از طرفی نیز، خوشههای فقر شهری بر محلههای حاشیهشهری مشهد تمرکز یافتهاند که نشاندهندﮤ لزوم توجه بیشتر به این محلههاست.https://ue.ui.ac.ir/article_22724_a0224ea6fe34c4a0b99b5d79a1ba40c1.pdfدانشگاه اصفهاناقتصاد شهری2588-48672220180925Penal Protection for Urban Environment in Criminal Law of Iranحمایت کیفری از محیطزیست شهری در حقوق کیفری ایران37542104410.22108/ue.2016.21044FAاصغراحمدیکارشناس ارشد، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانقدرت اللهخسروشاهیاستادیار، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانباقرشاملودانشیار، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایرانJournal Article20160116In protecting important values of the society, legislators consider penal intervention and criminalization of behaviors that are in violation of that values. Urban environment is one of these values which is protected by the Iranian legislator’s penal law. In Iran's penal legislation policy, criminal protection of the urban environment has been considered in the form of criminalization of malicious behaviors against the trees, waste, air, water and soil besides noise pollution, and also anything known as a threat to public health. But when it comes to policy efficiency and effectiveness in Iranian penal system regarding urban environment, important challenges like dispersion and incoherence in penal regulations and the lack of alignment between them, appear. So, the present paper is trying to evaluate the legislator’s approach and challenges by analyzing documentary resources using analytic-descriptive research method.قانونگذار در پاسداری از ارزشهای مهم جامعه اقدام به مداخله کیفری و جرمانگاری رفتارهای ناقض آنها مینماید. یکی از این ارزشها، محیطزیست شهری است که قانونگذار ایرانی به حمایت کیفری از آن پرداخته است. در سیاست کیفری تقنینی ایران، حمایت کیفری از محیطزیست شهری در قالب جرمانگاری رفتارهای مخرب علیه درختان، پسماندها، آلودگی هوا، آبوخاک و آلودگی صوتی و همچنین تهدید علیه بهداشت عمومی بهعملآمده است؛ اما چالشهای مهمی همچون پراکندگی قوانین و نبود قانونی منسجم و تعارض مقررات کیفری با یکدیگر در راستای کارایی و پویایی سیاست کیفری ایران در حوزه حمایت کیفری از محیطزیست شهری وجود دارد که در این مقاله که با روش تحلیلی ـ توصیفی و با استفاده از منابع کتابخانهای نگارش شده است به ارزیابی رویکرد مقنن و چالشهای پیشگفته پرداخته خواهد شد.https://ue.ui.ac.ir/article_21044_739d858273b2910ce129b9c0e31bbf23.pdfدانشگاه اصفهاناقتصاد شهری2588-48672220181114Studying the Instability Trend of Urban Housing Prices in Iranبررسی روند بی ثباتی قیمت مسکن شهری در ایران55702305710.22108/ue.2018.107545.1035FAحسینپناهیاستاد گروه توسعه اقتصادی و برنامهریزی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.توکلآقایاری هیراستادیار، گروه علوم اجتماعی، دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.سید علیآل عمراندکتری اقتصاد، گروه توسعه اقتصادی و برنامهریزی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.Journal Article20171031The objective of this research is to study the instability trend of urban housing prices in Iran over the period of the first quarter of 1996 to the fourth quarter of 2015. We have used EGARCH model to quantify the instability of urban housing prices. The results indicate that the volatility of urban housing prices has declined during the first quarter of 1996 to the second quarter of 1998, has been stabled since the third quarter of 1998 to the fourth quarter of 1999, but from the first quarter of 2000 it has experienced an increasing trend. The instability of urban housing prices has been reached to its maximum level, in the second quarters of 2008 and 2013. But comparing the two, the instability in the second quarter of 2013 was higher. <br /><strong>JEL Classifications</strong>: R31, C22, C13.هدف پژوهش حاضر بررسی روند بیثباتی قیمت مسکن شهری در ایران، از فصل اول سال 1375 تا فصل چهارم سال 1394، است. در این راستا، برای کمیکردن بیثباتی قیمت مسکن شهری از روش گارچنمایی استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان میدهد بیثباتی قیمت مسکن شهری از فصل اول سال 1375 تا فصل دوم سال 1377 رو به کاهش بوده و در فاﺻﻠﮥ فصل سوم سال 1377 تا فصل چهارم سال 1378 نیز ثبات داشته است؛ ولی از فصل اول سال 1379 به بعد، بیثباتی قیمت مسکن شهری رفتهرفته سیر صعودی به خود گرفته است. همچنین بیشترین بیثباتی قیمت مسکن شهری در فصل دوم سال 1387 و فصل دوم سال 1392 رخ داده است؛ ولی در مقاﻳﺴﮥ دو بیثباتی اشارهشده، بیثباتی فصل دوم سال 1392 بیشترین مقدار را داشته است.https://ue.ui.ac.ir/article_23057_df4f6013a24e50a88fae953abd2d8966.pdfدانشگاه اصفهاناقتصاد شهری2588-48672220171222Evaluating Regional Development Policies Using Social Welfare Convergence of Iran’ Provinces: An Application of Nonlinear Spatial Error Econometric Modelارزیابی سیاستهای توسعه منطقهای با استفاده از همگرایی رفاه اجتماعی استانهای ایران: کاربرد روش اقتصادسنجی غیرخطی جزء اخلال فضایی71822311310.22108/ue.2018.102306.1014FAالهاموفائیدکتری اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانپرویزمحمدزادهدانشیار گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانحسیناصغرپوردانشیار گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانفیروزفلاحیدانشیار گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانJournal Article20170206The convergence of social welfare is one of the criteria for evaluating regional development policies. The purpose of this paper is to analyze the convergence of social welfare for evaluating regional development from 2000 to 2013. To this end, a nonlinear spatial error star econometrics technique is used to separate linear and nonlinear regimes. <br />According to the results, the provinces can be divided into two groups: in the first group of provinces, the social welfare growth is affected by the welfare of the regions themselves and spatial effects are not observed among them. In the second one, however, spatial effects are observed among the provinces, which include Qom, Isfahan, Khuzestan, Chaharmahal and Bakhtiari, Fars and Bushehr. Other provinces are in the first group. Moreover, the results show a convergence among the regions of the first group while there is no convergence among the second group. Therefore, Policies have failed to eliminate the regional inequalities and imbalances. <br /><strong>JEL Classifications: </strong>I31, C20, R12.<strong>چکیده: </strong>همگرایی رفاه اجتماعی مناطق یکی از معیارها برای ارزیابی سیاستهای توسعه منطقهای است. هدف این مقاله نیز بررسی همگرایی رفاه اجتماعی برای ارزیابی توسعه منطقهای طی دوره زمانی 1379-1392 میباشد. برای این منظور از تکنیک غیرخطی استار جزء اخلال فضایی برای تفکیک رژیمهای خطی و غیرخطی استفادهشده است.<br /> نتایج مدل حاکی از آن است که 2 گروه استانها قابلتفکیک است. گروه اول، استانهایی هستند که رشد رفاه اجتماعی آنها صرفاً متأثر از رفاه اجتماعی خود مناطق بوده و اثرات فضایی در آنها مشاهده نمیشود. گروه دوم، استانهایی هستند که رشد رفاه اجتماعی آنها صرفاً متأثر از رفاه اجتماعی خود مناطق نبوده و اثرات فضایی در آنها مشاهده میشود که شامل استانهای قم، اصفهان، خوزستان، چهارمحال و بختیاری، فارس و بوشهر هستند و بقیه استانها در گروه اول قرار دارند.<br /> همچنین بر اساس نتایج این تحقیق، در بین مناطق گروه اول همگرایی وجود دارد ولی در بین استانهای گروه 2 همگرایی وجود ندارد؛ بنابراین به نظر میرسد سیاستهای اعمالشده نتوانستهاند شکاف و نابرابری منطقهای را از بین برده و توازن منطقهای را ایجاد نمایند.<br /> <strong>طبقهبندی</strong><strong>JEL</strong><strong>:</strong>.R12, C20,I31https://ue.ui.ac.ir/article_23113_310ef9089beb596a1fc855c5f751a65a.pdfدانشگاه اصفهاناقتصاد شهری2588-48672220190306Spatial Analysis of Access to Urban Public Services with Emphasis on the Local tax Management of Municipality (Case Study Tabriz)تحلیل فضایی دسترسی به خدمات عمومی شهری با ﺗﺄکید بر مدیریت عوارض شهرداری (نمونهپژوهی تبریز)83982342410.22108/ue.2018.103593.1020FAحسینکریم زادهاستادیار، جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشکده برنامهریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.رقیهناصریفارغالتحصیل کارشناسیارشد، جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده برنامهریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.Journal Article20170421The benefit model of local government says that individuals would be responsible for the cost of producing and procuring of public services, if they benefit from government services. while one of the failures in the financial and revenue system of the municipalities is that there are many services in cities which is not equally accessible to everyone and its distribution in different areas of the municipality is not the same. therefore, the main purpose of the paper is to determine the eligibility of tax due to the quality of access to services. This research based on the purpose is an applied research, and it essentially is an descriptive-analytic research and it is based on documentary studies, library and field studies. It has been widely used various types of GIS capabilities such as Spatial Analysis Tools and spatial statistical tests included Nearest Neighboring distance and Moran I index. Two types of relative and functional weight have been used in order to weigh the indicators and to evaluate the layers. Finally, the combined model of human development index HDI is used to interpret its results in order to use the scientific results of ZONAL analyzes. The results of two spatial statistics tests, the Nearest Neighboring distance and spatial dependency test of Moran I showed the spatial distribution pattern of public services has been clustered and heterogeneous in the city as well as the results of the surveys showed the quality of access of 75.5% of the city's total area of Tabriz city is in poor conditions and completely deprived and it means that space justice does not exist in the utilization of public services. with regards to levels of access for the fair financing of public services It is suggested that levels of privilege pay more taxes than deprived levels because they spend less time and money on access to services.
<strong> </strong>روش منافع تأمین عوارض شهرداری به دست دولت محلی گویای این است که افراد درصورت بهرهمندى از خدمات دولت محلی، باید هزﻳﻨﮥ تولید و تدارک این خدمات را برعهده گیرند؛ در حالی که یکی از اشکالهای وارد بر نظام مالی و درآمدی شهرداریها این است که در شهرها، خدمات فراوانی وجود دارد که بهطور یکسان دردسترس همه قرار نمیگیرد و توزیع آن در مناطق مختلف شهرداری یکسان نیست؛ بنابراین هدف اصلی مقاله تعیین استحقاق پرداخت عوارض شهرداری باتوجه به کیفیت دسترسی به خدمات است. این پژوهش براساس هدف در گروه پژوهشهای کاربردی قرار میگیرد و ماهیت توصیفیتحلیلی دارد و بر انجام مطالعههای اسنادی و کتابخانهای و بررسیهای میدانی مبتنی است. در این پژوهش بهطور گسترده از انواع توانمندیهای سیستم اطلاعات جغرافیایی، ازجمله جعبهابزار تحلیلهای فضایی و از آزمونهای آماره فضایی، شامل آزمونهای میانگین نزدیکترین همسایه و خودهمبستگی فضایی موران، استفاده شده است. بهمنظور وزندهی به شاخصها و برای ارزشگذاری لایهها از دو نوع وزن نسبی و عملکردی استفاده شده است و درنهایت، بهمنظور استفاده از نتایج علمی تحلیلهای ZONAL در تفسیر نتایج آن، از روش شاخص ترکیبی توﺳﻌﮥ انسانی HDI استفاده شده است. نتایج دو آزمون آمار فضایی و نزدیکترین فاصله همسایگی و آزمون خودهمبستگی فضایی موران نشان داد الگوی پراکنش فضایی خدمات عمومی بهصورت خوشهای و ناهمگون در سطح شهر بوده است؛ همچنین ﻧﺘﻴﺠﮥ بررسیها نشان میدهد کیفیت دسترسی 75.5% مساحت شهر تبریز به خدمات عمومی در وضعیت محروم و بهطورکامل محروم قرار دارد و این یعنی در بهرهمندی از خدمات عمومی، عدالت فضایی برقرار نیست. باتوجه به سطوح دسترسی برای ﺗﺄمین مالی عادلاﻧﮥ خدمات عمومی، پیشنهاد میشود سطوح برخوردار در برابر سطوح محروم مالیات بیشتری بپردازند؛ زیرا آنها زمان و هزﻳﻨﮥ کمتری صرف جابهجایی و دسترسی به خدمات میکنند.https://ue.ui.ac.ir/article_23424_ac5d7ffa4bb4eaec09cf5704fe89c7a5.pdf