دانشگاه اصفهان اقتصاد شهری 2588-4867 10 1 2025 03 21 Identifying Executive Conflicts in the Implementation of Urban Innovation Districts: A Case Study of the Eghbal Innovation District in Yazd شناسایی تعارضات اجرایی در تحقق‌پذیری نواحی نوآوری شهری با تأکید بر ناحیۀ نوآوری اقبال یزد 17 32 29498 10.22108/ue.2025.142929.1297 FA عباس کلانتری سرچشمه کارشناسی ارشد، گروه شهرسازی، دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران مجتبی رفیعیان استاد، گروه شهرسازی، دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران رضا اکبری استادیار، گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه یزد، یزد، ایران Journal Article 2024 10 15 Urban policies prioritize knowledge production, innovation, and economic growth. As a new land use type, innovation districts have gained prominence in urban development policies and planning worldwide. However, these districts face significant challenges, including conflicts during their development and misalignments with existing urban plans. This study aims to identify these conflicts, redefine the role of innovation districts in urban planning, and propose a structured framework for their management. Utilizing a descriptive-analytical approach, the research applies thematic analysis, Interpretive Structural Modeling (ISM), MICMAC analysis, and GIS to examine the Eghbal Innovation District in Yazd. The findings reveal 29 distinct conflicts, classified into eight categories, with legal and managerial conflicts emerging as the most influential, exerting the greatest impact on other conflict types. Conversely, social, participatory, and physical form conflicts exhibit a high degree of dependency. To address these challenges, the study introduces a comprehensive conflict management framework, offering insights for policymakers and urban planners to enhance the effectiveness of innovation district implementation. امروزه بسیاری از سیاست‌‌های شهری مبتنی بر تولید دانش و نوآوری و ایجاد رونق اقتصادی توسعه می‌یابند. نواحی نوآوری با وجود فراگیری با چالش‌های بسیاری روبه‌رو هستند؛ یکی از مهم‌ترین این چالش‌ها تعارضات موجود در مسیر توسعه و عدم هم‌خوانی میان ویژگی‌های نواحی نوآوری و پیشنهادها و ضوابط ارائه‌شده در طرح‌های توسعه است. پژوهش حاضر با هدف احصای تعارضات موجود در مسیر توسعۀ نواحی نوآوری جایگاه این نواحی در سلسله‌مراتب برنامه‌ریزی را بازتعریف و چارچوبی را برای مدیریت این تعارضات تدوین می‌کند. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و از لحاظ روش از نوع توصیفی - تحلیلی است. پس از جمع‌آوری داده‌ها، با استفاده از روش تحلیل تم، تعارضات موجود میان این ناحیه و اسناد فرادست شناسایی شده و سپس، با استفاده از روش مدل‌سازی ساختاری تفسیری (ISM) و تحلیل MICMAC، تعارضات شناسایی‌شده سطح‌بندی شده‌اند و از نرم‌افزار GIS برای مکان‌مند کردن تعارضات استفاده شده است. در پژوهش حاضر، ناحیۀ نوآوری اقبال یزد به ‌عنوان محدودۀ تحت مطالعه انتخاب شده است. بر اساس نتایج به‌دست‌آمده، ۲۹ تعارض احصا شده‌اند که با استفاده از روش تحلیل تم در 8 دستۀ اصلی قرار گرفته‌اند. در نهایت، بر اساس نظرات خبرگان و خروجی روش‌ها، تعارضات حوزۀ قانونی و مدیریتی با قدرت نفوذ 8 به ‌عنوان اصلی‌ترین و اثرگذارترین و تعارضات حوزه‌های اجتماعی، مشارکتی و فرم کالبدی به‌ترتیب با میزان وابستگی 6، 8 و 8 بیشترین وابستگی را داشته‌اند. در پایان، بر اساس نتایج به‌دست‌آمده، چارچوب و برنامه‌ای برای کاهش و مدیریت تعارضات ارائه شده است. https://ue.ui.ac.ir/article_29498_7a92cf80ee18cda3132ceb490eefb4a7.pdf