دانشگاه اصفهان اقتصاد شهری 2588-4867 6 1 2021 04 21 Investigation and analysis of the reflection of spatial inequalities in the neighborhoods of District 2 of Tehran بررسی و تحلیل بازتاب نابرابری‌های فضایی محلات منطقه 2 شهر تهران 1 12 26596 10.22108/ue.2022.126996.1174 FA احمد پور احمد استاد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تهران، تهران، ایران حسین حاتمی نژاد دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تهران، تهران، ایران شهرام چرخان کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تهران، تهران، ایرن Journal Article 2021 01 13 Nowadays in an unequal world, one of the problems cities face is spatial and social inequalities; therefore, identifying and resolving this problem, especially in low-income neighborhoods and slums has been considered by researchers in the field of urban planning. Accordingly, the main purpose of this study is to measure spatial inequalities in District 2 of Tehran. The present research is applied in terms of purpose and its method is descriptive-analytical. In the first stage, with documentary studies and in the second stage, using multi-criteria decision-making methods (MCDM), it ranks neighborhoods, draws the spatial inequality of formal and informal (slum) neighborhoods, and analyzes the social, economic, and welfare-physical inequalities. The results show that Islamabad (28th) and Farahzad (30th) neighborhoods are in the most unsuitable condition. The neighborhoods of Shahrak-e Gharb and Punak have the best situation in terms of spatial inequality. Adjacent Farahzad neighborhood, Sarv, Parvaz, and Punak neighborhoods are ranked 7th, 11th, and 2nd, respectively. Adjacent to Islamabad neighborhood, the three neighborhoods of Shahrak-e Gharb, Saadatabad, and Management are ranked 1st, 4th, and 22nd, respectively. The results of the study indicate the fragmentation of the region, spatial disintegration, and the scattered pattern of spatial inequality at the level of poor and rich neighborhoods resulting from the spatial production of poverty and welfare. هدف اصلی این پژوهش، سنجش نابرابری فضایی در منطقه 2 شهر تهران است که با استفاده از روش‌های تصمیم‌گیری چند معیاره، رتبه‌بندی محلات و بررسی نابرابری فضایی محلات رسمی و غیررسمی و تحلیل فضایی نابرابری‌های اجتماعی، اقتصادی و رفاهی - کالبدی این محلات انجام شده است. در نتایج به‌دست‌آمده با روش تاپسیس برای محدودۀ مطالعه‌شده، محلات اسلام‌آباد (رتبۀ 28) و فرحزاد (رتبۀ 30) نامناسب‌ترین وضعیت را در این منطقه ازنظر برخورداری از شاخص‌های مدنظر دارند. این در حالی است که محله شهرک غرب و محله پونک با رتبۀ بالا بهترین وضعیت را دارند. در مجاورت محلۀ فرحزاد، سه محلۀ سرو، پرواز و پونک به‌ترتیب رتبه‌های 7، 11 و 2 را به خود اختصاص می‌دهند و در مجاورت محله اسلام‌آباد، سه محله شهرک غرب، سعادت‌آباد و مدیریت به‌ترتیب رتبه‌های 1، 4 و 22 را کسب می‌کنند. نتایج پژوهش نشان‌دهندة پاره‌پاره‌شدن منطقه، ازهم‌گسیختگی فضایی و الگوی پراکنده نابرابری فضایی در سطح محلات فقیر و غنی برآمده از تولیدات فضایی فقر و رفاه است. https://ue.ui.ac.ir/article_26596_3bd0700d2f5b0d7015b36f3f18057ff4.pdf