دانشگاه اصفهان اقتصاد شهری 2588-4867 4 2 2019 09 23 A Study of Convergence in the Urban Households’ Expenditures across Provinces of Iran: A Spatial Econometric approach بررسی همگرایی هزینة خانوارهای شهری در استان‌های ایران: رهیافت اقتصاد سنجی فضایی 23 36 24333 10.22108/ue.2019.107717.1040 FA سارا معصوم زاده دانشجوی دکتری اقتصاد مالی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. مهدی شیرافکن عضو هیئت علمی دانشگاه علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران. Journal Article 2017 11 04 The distribution of households’ income and expenditure is one of the economic indicators of differences between provinces. Infact one of the goals of development programs in each country is to eliminate divergences between the provinces and realizing a balanced growth and development across the country. Hence, raising the level of growth in regions with lower than average growth level is necessary for the realization of development goals. The purpose of this study is to examine the convergence of urban household expenditures in the provinces of Iran during the years 1379-1394. Fot this purpose, the conditional convergence model and spatial econometric method of generalized moments have been used. The results of the study indicate that conditional beta convergence exists for the urban households’ expenditure and the rate of convergence of the provinces is 0.07%. In conditional convergence, some other explanatory variables are also considered and according the results the effect of economic growth, inflation and human capital on the convergence of the urban households’ expenditure is negative, while the population has had a positive effect on it. توزیع درآمد و هزینة خانوارها یکی از شاخص‌های بررسی وجود تفاوت بین استان‌ها به لحاظ اقتصادی است. چه‌بسا یکی از اهداف برنامه‌های توسعة کشور، از میان برداشتن چندگانگی بین استان‌ها و تحقق رشد و توسعة متوازن است؛ ازاینرو، برای تحقق اهداف توسعه‌ای، بالابردن سطح رشد مناطقی لازم است که نسبت به متوسط استان‌ها در سطح پایین‌تری قرار دارند. هدف مطالعة حاضر، بررسی همگرایی هزینة خانوارهای شهری در استان‌های کشور طی سال‌های 1394-1379 است؛ درنتیجه، از مدل همگرایی شرطی و روش اقتصادسنجی فضایی گشتاور تعمیم‌یافته استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان می‌دهند همگرایی بتای شرطی در هزینة خانوارهای شهری وجود داشته و سرعت همگرایی استان‌ها در همگراشدن برابر 07/0 درصد بوده است. در همگرایی شرطی برخی متغیرهای توضیحی دیگر نیز لحاظ شده‌اند که اثر متغیرهای رشد اقتصادی، تورم و سرمایة انسانی بر همگرایی هزینة خانوارهای شهری منفی بوده و جمعیت بر همگرایی هزینة خانوارهای شهری اثر مثبت داشته است. https://ue.ui.ac.ir/article_24333_c4bb4ac210ea8b97af8edfa1d421529b.pdf