دانشگاه اصفهان اقتصاد شهری 2588-4867 2 2 2017 12 22 Evaluating Regional Development Policies Using Social Welfare Convergence of Iran’ Provinces: An Application of Nonlinear Spatial Error Econometric Model ارزیابی سیاست‌های توسعه منطقه‌ای با استفاده از همگرایی رفاه اجتماعی استان‌های ایران: کاربرد روش اقتصادسنجی غیرخطی جزء اخلال فضایی 71 82 23113 10.22108/ue.2018.102306.1014 FA الهام وفائی دکتری اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران پرویز محمدزاده دانشیار گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران حسین اصغرپور دانشیار گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران فیروز فلاحی دانشیار گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2017 02 06 The convergence of social welfare is one of the criteria for evaluating regional development policies. The purpose of this paper is to analyze the convergence of social welfare for evaluating regional development from 2000 to 2013. To this end, a nonlinear spatial error star econometrics technique is used to separate linear and nonlinear regimes. <br />According to the results, the provinces can be divided into two groups: in the first group of provinces, the social welfare growth is affected by the welfare of the regions themselves and spatial effects are not observed among them. In the second one, however, spatial effects are observed among the provinces, which include Qom, Isfahan, Khuzestan, Chaharmahal and Bakhtiari, Fars and Bushehr. Other provinces are in the first group. Moreover, the results show a convergence among the regions of the first group while there is no convergence among the second group. Therefore, Policies have failed to eliminate the regional inequalities and imbalances. <br /><strong>JEL Classifications: </strong>I31, C20, R12. <strong>چکیده: </strong>همگرایی رفاه اجتماعی مناطق یکی از معیارها برای ارزیابی سیاست‌های توسعه منطقه‌ای است. هدف این مقاله نیز بررسی همگرایی رفاه اجتماعی برای ارزیابی توسعه منطقه‌ای طی دوره زمانی 1379-1392 می‌باشد. برای این منظور از تکنیک غیرخطی استار جزء اخلال فضایی برای تفکیک رژیم‌های خطی و غیرخطی استفاده‌شده است.<br /> نتایج مدل حاکی از آن است که 2 گروه استان‌ها قابل‌تفکیک است. گروه اول، استان‌هایی هستند که رشد رفاه اجتماعی آن‌ها صرفاً متأثر از رفاه اجتماعی خود مناطق بوده و اثرات فضایی در آن‌ها مشاهده نمی‌شود. گروه دوم، استان‌هایی هستند که رشد رفاه اجتماعی آن‌ها صرفاً متأثر از رفاه اجتماعی خود مناطق نبوده و اثرات فضایی در آن‌ها مشاهده می‌شود که شامل استان‌های قم، اصفهان، خوزستان، چهارمحال و بختیاری، فارس و بوشهر هستند و بقیه استان‌ها در گروه اول قرار دارند.<br /> همچنین بر اساس نتایج این تحقیق، در بین مناطق گروه اول همگرایی وجود دارد ولی در بین استان‌های گروه 2 همگرایی وجود ندارد؛ بنابراین به نظر می‌رسد سیاست‌های اعمال‌شده نتوانسته‌اند شکاف و نابرابری منطقه‌ای را از بین برده و توازن منطقه‌ای را ایجاد نمایند.<br /> <strong>طبقه‌بندی</strong><strong>JEL</strong><strong>:</strong>.R12, C20,I31 https://ue.ui.ac.ir/article_23113_310ef9089beb596a1fc855c5f751a65a.pdf